الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
654
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )
3027 - صداهاى شديد 3028 - جمع « اليف » متحد - جمع 3029 - گنگ شده 3030 - بيان حال فورا و بدون تأمل 3031 - جمع « صريع » هلاك شده 3032 - خواب 3033 - كهنه و فانى شده 3034 - جمع « عروة » دستگيره 3035 - شب و روز 3036 - بهشت و جهنم 3037 - قرارگاه 3038 - عاجز گشتند 3039 - جمع « عبرت » 3040 - شديدا عبوس 3041 - جمع « ناضره » خرم - با طراوت 3042 - ويران شد 3043 - جمع « هدم » جامه كهنه - وصله دار 3044 - به مشقت انداخت 3045 - منهدم گرديد 3046 - اقامتگاهها - مساكن 3047 - جمع « صامت » مراد قبر است 3048 - فروكش كرد 3049 - كرمها 3050 - كر شد 3051 - كور شد 3052 - سخنگويى بدون لكنت 3053 - فاسد كرد 3054 - فانى شدن 3055 - زشت گردانيد 3056 - غمهاى دل 3057 - خار و خاشاكهائى كه چشم را به درد آورد 3058 - شدت 3059 - زيبا 3060 - غذا داده شد به انواع نعمتها 3061 - تربيت شده 3062 - جبران مىكند 3063 - تسلى 3064 - بخل ورزيدن 3065 - خرمى 3066 - بخل 3067 - سخت غافل 3068 - خارى كه به پشم گوسفند چسبد 3069 - جمع « حتف » مرگ 3070 - نزديك 3071 - با فكر او در آميخت